یه تجربه ی جدید

 یه تجربه ی جدید   

قند عسل این روزا کارای جدیدی انجام می ده. یعنی انگار هر روزش با روز قبل کلی فرق داره. امروز یاد گرفته میره تو آشپزخونه در کابینت و باز می کنه و چیزای جلو دستشو می ریزه بیرون. اگه بگم نکن بهش بر می خوره و لب پایینشو به نشونه ی گریه جمع می کنه و همن جوری ذل می زنه تو چشمام. تا می گم نه عیبی نداره، می خنده و کارشو ادامه می ده. خلاصه الان سرم خیلی شلوغه. کارام خیلی زیاد شده.

به نظر می آد گلکم نقشه های زیادی داره. 

 راستی می خوام یکی از ترانه هایی که واسه عزیزم  می خونمو بنویسم.

امیر علی چشاتو قربون             قدو بالات قربون

بازی می کنه پسرم                 نابغه می شه آخرم

همدمو یارم می شه                همه کس و کارم می شه

ببوسمت مامانی که اینقدر ماهی تو